Mieczysław Łętowski (1902 – 1951) „Mały Janek”, „Nałęcz” – Urodzony 1 stycznia 1902 roku w Warszawie syn Eugeniusza i Eleonory Wasiak. W czasie wojny polsko – radzieckiej 1920 służył ochotniczo w Wojsku Polskim. Działacz harcerski, początkowo w Warszawie, potem w Łodzi, gdzie został Komendantem Łódzkiej Chorągwi Harcerzy ZHP. Razem z Adamem Ciołkoszem i Stanisławem Dubois organizował Czerwone Harcerstwo, ale potem wrócił do ZHP.
Od października 1940 roku do lata 1941 roku był szefem Biura Informacji i Propagandy Okręgu Łódź Związku Walki Zbrojnej, a także organizator Łódzkiej Chorągwi Szarych Szeregów (ul „Kominy”). Aresztowany z powodu przed wojennej działalności w ZHP, został wykupiony, po czym przeniósł się do Warszawy. Pracował w Głównej Kwaterze Harcerzy m. in. Jako wizytator samodzielnego hufca piotrkowskiego „Sosnówka”. W trakcie wyjazdy służbowego do Piotrkowa aresztowany i wywieziony do Oświęcimia, a potem do Mauthausen (pod nazwiskiem Jan Marciniak), jako pielęgniarz ratował tam życie więźniom.
Uwolniony z obozu 5 maja 1945 roku wrócił do Łodzi, gdzie został Komendantem Chorągwi. Zmarł 27 listopada 1951 w Łodzi. Odznaczony m. in. Krzyżem Niepodległości. (Grzegorz Mazur, Biuro Informacji i Propagandy SZP – ZWZ – AK 1939 – 1945, Warszawa 1987, s. 406.)